Persoonlijk

Het Mirena spiraal; mijn ervaring

Begin

Na 5 jaar een Mirena spiraal te hebben gehad, moet ie er nu uit.. Laat ik even voorop stellen dat we geen kinderwens hebben nu, maar “dat ding” is na 5 jaar uitgewerkt.

Het spiraaltje is gezet omdat ik door de pil heen last had van doorbraak bloedingen. Op internet lees je verschillende verhalen wat betreft de pijn die word ervaren tijdens het laten zetten. Advies van mijn gynaecoloog; neem paracetamol in van te voren en kom niet alleen. Oke, doen we dat. Ik de stoel in, benen wijd en laat dat ding maar komen. Wat deed het pijn!! Sorry meiden, wil niemand angst aanjagen, maar ik vond het echt een vreselijke ervaring. Weet nog dat ik even in stoel moest bijkomen (ja nog steeds met mijn benen wijd..). De minuten daarna ben ik kwijt.

Na 6 weken moest ik terug om via een echo te bepalen of hij nog steeds goed zat. Gelukkig was dat zo. Alle ellende voorbij, de komende 5 jaar hoef ik nergens meer aan te denken en kan ik ook niks vergeten. Helaas heeft het niet geholpen tegen de doorbraakbloedingen. Ben blijkbaar gewoon een vrouw met een minder regelmatige cyclus, so be it. De 5 jaar zijn voorbij gevlogen. Het is echt ideaal! Volgens mij heb ik er ook niet echt bijwerkingen van gekregen. Wel merkte ik verschil met de pil. Ik kreeg meer last van buikpijn en ineens puistjes! Had ik tijdens de pil niet.. Achja, ik kreeg er veel gemak voor terug.

Nu is het dus zo ver. Hij moet er uit! Jeetje wat vind ik dit spannend! Ik kijk enorm op tegen de mogelijke pijn die het zou gaan doen. Maar ook; hoe gaat mijn lichaam reageren? Hoe gaat mijn cyclus nu verlopen? Deze week ben ik naar de huisarts geweest, zodat het ding eruit gehaald kon worden. Vol spanning loopt ik bij de huisarts binnen. Een vervangster dit keer. Ze valt meteen met de deur in huis; “heb je de afgelopen 2 weken seks gehad?”. Uh ja, hoezo? “Dan kan je mogelijk nog zwanger worden als ik het spiraal nu verwijder”. Oke, dit heeft niemand mij van te voren verteld. Heb veel op internet rond gekeken, maar ben dit nergens tegen gekomen. Blijkbaar kan een eventueel bevrucht eitje zich alsnog innestelen binnen 2 weken. Nou, dat word dus een nieuwe afspraak voor over 2 weken. “Gaat dat lukken?” vraagt ze me nog. Denk het wel dokter, het zal toch moeten.

Omdat ik geen nieuw spiraal laat zetten, of iets anders in die categorie vraagt ze me naar een kinderwens. En zo niet, wat dan? Jeetje, alleen het spiraal hoeft er maar uit! Een voorlichting volgt; wel op tijd beginnen met foliumzuur slikken en ga de vragenlijst op zwanger wijzer maar eens invullen. Uh, dit was niet mijn insteek, maar oke, alle info is welkom. Want ondanks dat we er nu nog niet voor gaan, zal dit wel ooit in de toekomst zo zijn.

Vervolg I

We zijn inmiddels twee weken verder en vanochtend stond mijn vervolg afspraak met de huisarts gepland.

Gister avond begonnen de zenuwen weer te komen, herhaaldelijk moest ik aan vandaag denken en ik kon maar niet los laten dat het pijnlijk zou zijn. Ondanks alle geruststellingen van de dokter waren er dus toch weer die zenuwen. Onrustig werd ik wakker, ik had gedroomd dat ze de spiraal niet konden vinden. Rustig wakker worden, koffie drinken en richting de praktijk. Eten maar even overslaan, geen honger door die zenuwen. Als beloning koop ik na het verwijderen een lekker broodje bij de bakker.

Het liep uit waardoor ik 20 minuten moest wachten en zo kon de spanning zich dus ook blijven opbouwen. Eenmaal binnen kon ik gelijk uitkleden en gaan liggen. Verstand en gedachten op nul en de dokter haar werk laten doen. Het duurde even, ze heeft van alles geprobeerd, maar kon de draadjes niet vinden.. WAT?! Shit, nee alsjeblieft haal dat ding eruit, ik ben er zรณ klaar mee!

Ze vertelde het erg vervelend voor me te vinden, zeker gezien mijn spanning die ik al 2 weken moest uitstellen. Gelaten kon ik alleen maar naar het verhaal luisteren. Ze maakt dit ongeveer eens per 5 jaar mee. Fijn, ik ben weer die uitzondering. De gynaecoloog zal het verder moeten gaan oplossen. Maar voor de zekerheid hier nog ff snel een zwangerschapstest doen. Nog een keer; WAT?! Samen met het potje ben ik richting het toilet gegaan. Netjes ingeleverd hierna en dan moet je wachten op de uitslag.

Angstige 3 minuten kan ik je vertellen! Gelukkig negatief. Dus de volgende stap was de afspraak plannen in het ziekenhuis. De telefoniste reageert alsof dit de normaalste zaak van de wereld is en plant de afspraak in. Doet het pijn, vraag ik haar. Geen direct antwoord, alleen; Avond van te voren en anderhalf uur van te voren ibuprofen innemen. Oke, ik weet genoeg. Ze gaan eerst proberen of ze er zo bij kunnen. Zo niet zal er een hysteroscopie plaats vinden.

Ik ben hier niet blij mee, en dat is nog zacht uitgedrukt. De tranen stromen over mijn wangen en ben bang voor wat komen gaat. Bang voor het onbekende en tegelijk bang voor de bekende pijn. Ik probeer het te relativeren, wat stelt dit nou helemaal voor?! Er zijn mensen die echt ziek zijn, die meer redenen tot huilen hebben. Maar dat vind ik moeilijk, want ik ben bang..

Het broodje ben ik vergeten te halen, er valt echter ook niks te belonen..
23 januari staat mijn afspraak gepland..

Vervolg II

Vanochtend was het zo ver, ruim 3 weken gewacht en spanning verder uitgesteld. Samen met Ron richting het ziekenhuis. Al dagen heb ik last van m’n buik, toch spanning die aan het opbouwen is? Ik heb vooral geprobeerd om er niet aan te denken, het weg te zetten uit mijn hoofd. Is eigenlijk nog best aardig gelukt. Vannacht heb ik minder goed geslapen. Maar ach, het is “the night before..”

Net als vorige keer liep de afspraak voor mij 20 minuten uit. Wat een hel, dat wachten! Eindelijk was ik aan de beurt, en mocht ik mee lopen met de dokter. Lieve, lieve vrouw! Duidelijk, vol compassie en zeer proffecioneel. Ze maakte meteen duidelijk dat er 2 extra mensen bij aanwezig zouden zijn; een co-assistent en een verpleegkundige die zou helpen onder steunen tijdens het gebeuren. Prima, geen probleem. Iedereen zal het toch moeten leren? En hoe kun je het anders leren, dan gewoon mee kijken? Als verpleegkundige heb ik ook mijn vaardigheden moeten leren, en was altijd dankbaar als iemand het toestond dat ik mee keek of zelfs de handeling mocht uitvoeren.

Ze vertelde ook meteen dat ze geen eendenbek zal gebruiken. Aangezien dit als onprettig word ervaren. In plaats daarvan zal er met een dun buisje (met camera) naar binnen gegaan worden en water in gespoten. Blijkbaar gaat het daar ook wat van “open staan”. Ze vroeg naar eventuele pijnstillers die ik had ingenomen, en ja, het doet een beetje pijn. Even een korte pijnscheut en mogelijk wat krampen naderhand.

Ik mocht mee kijken op een scherm, maar dat heb ik niet gedaan. Hoef niet zo nodig te weten hoe ik er van binnen uit zie. Al vrij snel zag ze de draadjes, een kleine waarschuwing en ploep, het ding was er uit. Er was inderdaad even een pijnscheut die ook weer snel weg trok. Wat een opluchting! Alsof ik eindelijk bevrijd werd..

Ondanks dat ik er veel voordelen van heb gehad (lees: 5 jaar nergens zorgen om maken) weet ik niet of ik dit nog een keer wil. Het is een erg handig ding, maar ik weet niet of de pijn en spanning er tegen op kan. Voorlopig is het gelukkig niet nodig. Ik wil mijn lichaam de tijd geven om alles weer op een natuurlijke manier te laten verlopen. Eens kijken hoe mijn cyclus nu gaat worden en hoe mijn lichaam er verder op reageert..

Vervolg III

Het is inmiddels 10 maanden geleden dat het ding verwijderd is. Tegen mijn verwachting in, is mijn cyclus beter geworden. Geen doorbraak bloedingen meer! Er zit nu ook een bepaald patroon en weet dus ongeveer wanneer ik het verwacht. Helaas is de menstruatie periode wel wat langer dan gemiddeld, zo’n anderhalve week. Maar ach, is mag niet klagen. Ik ben allang blij dat het enigszins normaal is!

Op andere gebieden heb ik niet zoveel verschil gemerkt. Niet extra of juist minder libido. Ook puistjes zijn het zelfde gebleven. De pijn die ik soms ervoer, is er ook nog steeds. Maar dit is goed te behappen. Ik voel me nog steeds vrij zonder hormonale anti conceptie! Ik hoop eigenlijk dat ik de rest van mijn leven zo voort kan zetten, dit is uiteindelijk toch het meest natuurlijke voor je lichaam.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s